[คุณฮันยุนอา คุณผ่านการสอบใบประกาศนักทำขนม ดูรายละเอียดที่เว็บไซต์]
ยุนอา
ไม่เจอกันนานเลยนะ
พี่ซังมิน
เธอสบายดีใช่มั้ย
พี่มาทำอะไรที่นี่
ฉันตั้งใจจะมาขอโทษเธอ
ฉันรู้ว่าเธอคงไม่ยกโทษให้ฉัน ไม่ว่าฉันจะพยายามแค่ไหนก็ตาม
พี่ไม่ต้องขอโทษฉันหรอก กลับไปเถอะ
- ยุนอา - ฉันไม่ต้องการคำขอโทษจากพี่
คุณยุนอา มีเรื่องอะไรเหรอ
แล้วนี่ใครเหรอ
ผู้ชายคนนี้เป็นใครเหรอ
ฉันไม่รู้เลย...
ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
ขอโทษนะ ยุนอา
ฉันขอโทษจริงๆ
พี่ไม่ต้องขอโทษฉันหรอก
ซอล...
ซอลเป็นลูกของฉัน ไม่เกี่ยวกับพี่
ฉันจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง
ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง
รับผิดชอบเหรอ
พี่คิดจะทำยังไงงั้นเหรอ
กล้าดียังไงถึงมาพูดเอาป่านนี้ ฉันต้องทรมานทุกวันโดยไม่มีพี่อยู่ข้างๆ
สำหรัฉัน ทุกๆ วันไม่ต่างอะไรกับนรก
พี่ไม่เคยโทรหาฉันเลย
ตอนนี้ฉันมีใครสักคนที่พร้อมจะจับมือฉันแล้ว
และตอนนี้ฉันก็...
รักเขามากด้วย
- ยุนอา... - พอเถอะค่ะ
ฉันตัดสินใจจะเก็บซอลไว้
เธอเป็นลูกสาวของฉัน และมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่
พวกเราเลิกกันไปตั้งนานแล้ว
ลบอีกฝ่ายออกไปจากชีวิตของตัวเองเถอะ
ลาก่อนค่ะ
ยุนอา
กลับกันเถอะค่ะ คุณดงกู
นี่ คังซอจิน
ที่เธอพูดนั่นหมายความว่าไง
ทบทวนความสัมพันธ์งั้นเหรอ
ความสัมพันธ์ของเรา...
เราควรคิดทบทวนเรื่องนี้ใหม่
มันมีอะไรให้คิดทบทวนงั้นเหรอ
ทำไมจู่ๆ เธอถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
เพราะวันนี้ฉันผิดสัญญางั้นเหรอ
หรือว่า...
เพราะเรื่องข่าวลือนั่น
มันเพราะอะไร เธอต้องบอกฉันนะ ฉันจะได้เข้าใจเธอไง
ฉันแค่เบื่อความสัมพันธ์แบบนี้
ฉันเบื่อที่ฉันไม่ได้เจอพี่บ่อยๆ เพราะว่าพี่งานยุ่ง
ฉันเบื่อที่เราไม่สามารถ ไปเที่ยวด้วยกันได้ตามใจชอบ
ฉันเบื่อที่ฉันไม่สามารถบอกใครๆ ได้ ว่าพี่เป็นแฟนของฉัน
เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นฉันจะ...
บอกพวกนักข่าวเรื่องนี้ และให้พวกเขาแก้ข่าวให้
- แบบนี้เธอจะ... - ไม่ ไม่ต้องหรอก
พี่พยายามมานาน และตอนนี้พี่ก็ได้รับโอกาส
- ฉันไม่อยากเข้าไปขวางทางพี่ - นั่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา
- แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง - ฉันก็ไม่รู้
แต่ฉันเบื่อ
ฉันผิดหวัง
ฉันรู้สึกแย่มาก พี่จะให้ฉันทำยังไง
ฉันคิดว่าฉันเข้มแข็งพอ
แต่ฉันคงคิดผิด
พี่จุนกี
ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าพี่
ช่วยออกไปได้มั้ย
- ซอจิน - ออกไปเถอะ
ออกไปเดี๋ยวนี้!
ซอจิน
ท่านประธานาธิบดีกลายเป็นซอมบี้และ...
รวบรวมลมปราณทั้งหมดที่มีตั้งแต่ในท้อง
เพ่งสมาธิไปที่นิ้วของเขา
และในที่สุด...
ซูเปอร์อัลตราเอเนอจี้ฟิงเกอร์ปิ้วๆ ก็ถูกยิงออกไป!
มนุษย์ต่างดาวถึงกับผงะ และได้แต่ยืนมองตาค้าง...
ให้ตายสิ
นี่ฉันชอบผู้ชายแบบนี้เหรอ
จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง
ฉันคือมินซูอา สาวฮอตแห่งฮูอัมดงในตำนาน
จะมาชอบบงดูชิก ผู้ชายที่เขียนนิยายประหลาดๆ แถมยังเอาแต่ใส่ชุดวอร์มได้ยังไงกัน
ไม่ๆ ไม่ใช่แล้ว
เป็นไปไม่ได้หรอก
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
เธอมองหน้าฉันทำไมเหรอ
ทำไม
ยิ่งเธอมอง ฉันก็ยิ่งหล่อขึ้นทุกวันใช่มั้ยล่ะ
ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ
ทำไมต้องจริงจังด้วย
เรื่องบางเรื่องก็ไม่ควรล้อเล่น นายพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน
เธอไม่พอใจที่ฉันล้อเล่นเรื่องนี้งั้นเหรอ
ช่างมันเถอะ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว ไอ้หมูอ้วน
อะไรเนี่ย หมูอีกแล้วเหรอ
เธอเคยเจอหมูที่ไหนหุ่นเพรียวเท่าฉันมั้ยล่ะ
ฉันอ้วนขึ้นเหรอเนี่ย
กลับมาแล้วเหรอ ไปเดตกันมาเป็นไงบ้าง สนุกหรือเปล่า
อ้าว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ทะเลาะกันงั้นเหรอ - ฉันขอกลับห้องก่อนนะ
อื้ม
คุณยุนอาเป็นอะไรงั้นเหรอ
มีเรื่องอะไรกัน
อะไรนะ
พ่อของซอลมาหางั้นเหรอ
- ทำไมจู่ๆ เขาถึงมา เขามีเหตุผลอะไร - ฉันก็ไม่รู้
ฉันยังไม่กล้าถามเธอ
ให้ตายสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย
แถมสัปดาห์หน้า แกก็จะไม่อยู่แล้วด้วย
แกคงอึดอัดใจน่าดูเลย
ซูอา ความสุขของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันหรอกนะ
เพราะฉะนั้นเธอเองก็ควรหาสิ่ง ที่ทำให้เธอมีความสุขบ้างนะ
ฉันแค่ลองใส่ดู
ทำไมล่ะ สวยจะตาย
สมัยนี้เขาฮิตแฟชันแบบล้ำๆ กันทั้งนั้น อยากเอาไปใส่ดูมั้ย
เดี๋ยวสิ ทำไมฉันถึงเอาแต่คิดถึงดูชิกเนี่ย ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย
ให้ตายสิ จะทำยังไงดีนะ
หมอบอกว่าฉันไม่ควรดื่ม
ช่างมันเถอะ
ฉันคงไม่ได้ตกหลุมรักดูชิกจริงๆ หรอกใช่มั้ย
อ๋อ...
[บง มิน ดู ซู ชิก อา]
[20 เปอร์เซ็นต์] หืม 20 เปอร์เซ็นต์เหรอ
แปลว่าฉันฉันไม่ได้ชอบเขาขนาดนั้น
ค่อยยังชั่วหน่อย
เดี๋ยวนะ แต่ 20 เปอร์เซ็นต์ ก็แปลว่าฉันชอบเขาน่ะสิ
ยิ่งไม่เข้าใจมากกว่าเดิมอีก
เดี๋ยวก่อนสิ
[มิน บง ซู ดู อา ชิก]
[64 เปอร์เซ็นต์] - 64 เปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ
แปลว่าดูชิกชอบฉันชอบมากกว่าสินะ
นี่ฉันดีใจเหรอ ฉันดีใจงั้นเหรอ
ฉันดีใจที่ฉันอาจจะได้คบกับหมอนั่นเหรอ
เธอต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ มินซูอา เธอเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ
เธอควรหัดลงมากินอาหารด้วยตัวเองบ้างนะ
ทำไมต้องให้ฉันขึ้นมาปลุกทุกทีเลย
นี่มันเล้าหมูหรือไงเนี่ย
อ้าว เมางั้นเหรอ
นี่ มินซูอา
นี่
นี่ ตื่นได้แล้ว
- ทำไมถึงมานอนตรงนี้ - มีอะไรเหรอ
อ้าว
อะไร นายมาทำไม
ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย
นี่เธอดื่มจนเมาเลยงั้นเหรอ
ฉันจะดื่มจนเมามันก็เรื่องของฉัน ไอ้หมู
ทำไมถึงต้องด่าฉันว่าหมูด้วย
ชอบทำตัวเป็นเด็กจริงๆ
ใช่ ฉันชอบทำตัวเป็นเด็ก วันนี้ฉันจะไม่ไปโรงเรียน
เอาเหอะ ช่างมันก็แล้วกัน
แล้วก็ช่วยทำความสะอาดด้วย นี่มันซากอะไรกัน
รกสุดๆ ไปเลย
ไม่เอาด้วยหรอก ฉันปวดท้องอยู่ อย่าเพิ่งดุฉันเลยนะ
ปวดท้องจัง...
เดี๋ยวสิ
[มิน บง ซู ดู อา ชิก] [บง มิน ดู ซู ชิก อา]
- หยุดนะ บงดูชิก! - ให้ตายสิ ตกใจหมดเลย
ทำไมต้องตะโกนด้วย
เอาคืนมานะ นั่นมันของฉัน ไอ้หัวขโมย
นี่ฉันเป็นขโมยด้วยเหรอ
เกือบไปแล้ว
อ้าว
อยู่ไหนล่ะ หายไปไหนแล้ว
หายไปไหน
อยู่ไหนเนี่ย
คุณดงกู หลับสบายหรือเปล่าคะ
ครับ
วันนี้ฉันทำปลาทูของโปรดคุณ
- น่ากินใช่มั้ยคะ - ครับ น่ากินมาก
ขอบคุณนะครับ
คุณดูชิก ทำไมไม่กินล่ะคะ
ผมกินคำด่าจนผมไม่รู้สึกหิวข้าวแล้วล่ะ
ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
คือว่ายัยซูอา...
นี่ มินซูอา ทำอะไรของเธอเนี่ย
ไม่ใช่เรื่องของนาย กินข้าวไปเลย ไอ้หมู
เห็นมั้ย โดนด่าอีกแล้ว
ขอโทษนะครับ
พี่ซังมิน พี่มาที่นี่ได้ยังไง
คือฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ
พี่เป็นบ้าอะไรของพี่ ฉันบอกแล้วไงว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว
อะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้นเหรอ คุณยุนอา
เขาเป็นใครเหรอ
ฉันขอคุยด้วยหน่อย
ดงกู หรือว่าหมอนี่คือ...
พี่คิดจะทำอะไร
ฉันบอกให้เราลบอีกฝ่ายออกไปจากชีวิต
การที่พี่ทำแบบนี้มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ
ฉันไม่ได้ขอให้เธอคืนดีกับฉัน
ฉันไม่คู่ควรกับเรื่องนั้น
แต่ว่ายุนอา...
ถึงฉันจะรู้ว่าฉันไม่คู่ควร
แต่มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริง ที่ว่าฉันเป็นพ่อของซอล
ฉันขอโทษจริงๆ
และฉันอยากทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อซอล
และขอโทษทั้งเธอและซอลด้วย
- แค่นั้นก็ไม่ได้เหรอ - ไม่ได้
พี่ทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันจะพูดอีกครั้ง
ซอลคือลูกสาวของฉัน
และเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพี่
เพราะฉะนั้น พี่ไม่ต้องมาหาฉันอีก
แต่พ่อของซอลมาทำอะไรที่นี่
ก็ใช่ไง...
คุณยุนจะโอเคมั้ยนะ
ขอโทษที่มารบกวนนะครับ
ป๊ะป๋า
ขอโทษที่มารบกวนครับ
ขอตัวก่อนนะครับ
โชคดีครับ
เมื่อกี้ซอลพูดว่าป๊ะป๋าเหรอ
- ใช่มั้ย - ใช่
โอ้โห
ดงกูพยายามสอนอยู่ตั้งนาน แต่เธอไม่ยอมพูดเลย
สุดยอดจริงๆ
สายเลือดมันเป็นแบบนี้นี่เอง
แบบนี้ไม่ผิดตัวแน่
นี่...
- ฉันขอไปพักผ่อนก่อนนะ - อื้ม
นี่ นาย...
- นายนี่ไม่อ่อนโยนเอาเสียเลย - ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ทำอะไรอยู่เหรอคะ
ผมพยายามจะเล่นกับซอล
ขอโทษนะคะ
ขอโทษทำไม
เขาจะไม่กลับมาแล้วค่ะ
ไม่ต้องห่วงนะคะ
ตกลงมั้ย
ผมไม่ได้กังวลขนาดนั้นหรอก ทำไมผมต้องกังวลด้วย
ไม่ต้องห่วงผมหรอก คุณยุนอา
งั้นก็ค่อยยังชั่ว
นี่นายมารอฉันตั้งแต่เช้าเลยเหรอ
ทำไมล่ะ มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
คือว่า...
ท่านประธานครับ
ผมจะเปิดเผยความจริงเรื่องซินดี้ แล้วก็ข่าวลืออื่นๆ
อะไรนะ
พูดเรื่องอะไรของนาย
ผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว
ผมคิดว่าการทำแบบนี้ เป็นการไม่ให้เกียรติคนที่ผมรัก
แหม อีจุนกี
โรแมนติกจริงๆ
- โรแมนติกเหลือเกิน - อะไรนะครับ
นายคิดว่านายมีเวลามากพอ จะไปรักใครด้วยเหรอ
ท่านประธาน มันไม่ใช่...
อย่ามาพูดให้ตลกเลย
ทุกๆ ปีมีนักแสดงมากมายที่ต้องหายไป จากวงการเพียงเพราะดราม่าเรื่องเดียว
นายอยากจะเป็นแบบนั้นหรือไง
ผมจะทำเต็มที่ครับ ผมจะขยันและ...
ถ้าทุกคนขยันแล้วเป็นดาราได้ จะมีคนที่ผิดหวังงั้นเหรอ
นายรู้มั้ยว่าสิ่งที่คนที่ล้มเหลวไม่มีคืออะไร
โชคและโอกาส
โอกาส แต่ว่า...
ถ้านายอยากจะทิ้งโอกาสที่อาจจะ เป็นโอกาสเดียวในชีวิตนาย
ก็ตามใจ
ไปเรียกนักข่าวมาเลย บอกความจริงไปซะ ทำอย่างที่นายอยากทำ
แต่หลังจากที่ทำไปแล้ว
สัญญาของเราจะจบตรงนั้น
แล้วก็ก่อนอื่น...
- นายต้องย้ายออกจากบ้าน - อะไรนะครับ
ย้ายออกเหรอ
พวกนักข่าวจะไปรุมกันอยู่ที่หน้าบ้านนายแน่
ประเด็นนี้น่าจะเป็นเรื่องใหญ่ สักประมาณสัปดาห์นึง
เข้าใจมั้ย
พี่จุนกี
พี่มาพักอยู่ที่นี่สักพักก็ได้
พวกเราขอลางานไปแล้ว พี่จะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องถ่ายหนัง
[พี่จุนกี]
ฉันทบทวนเรื่องซีนต่างๆ ดูแล้ว
แต่ฉันไม่ชอบตอนจบ
เราจะทำให้มันหักมุมได้ยังไงดี
- หักมุมเหรอครับ - นอกจากไอเดียของนายแล้ว...
ฉันอยากฟังไอเดียของดงกู
ดูสิ เขากำลังมีความคิดดีๆ อีกแล้ว ทุกคน เงียบๆ นะ
ดงกู เป็นอะไรเหรอ มีไอเดียใหม่หรือยัง
[ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า]
ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า!
ป๊ะป๋าเหรอ หมายถึงพ่อสินะ
อ๋อ นายหมายถึง...
เขาทำภารกิจลอบสังหารได้สำเร็จ แต่เหยื่อของเขาคือพ่อตัวเอง
- เยี่ยมไปเลย - เดี๋ยวสิครับ
พระเอกของเราเป็นคนเกาหลี แล้วพ่อของเขาจะเป็นอาหรับได้ยังไง
ทำไมจะไม่ได้
คนอาหรับรับเขามาเลี้ยงตั้งแต่เด็กๆ
วันนึงเขาออกไปวิ่งเล่นและหลงทาง
หลังจากนั้น เขาก็หลงขึ้นไปบนเรือ และเรือลำนั้นก็มุ่งหน้ามาที่เกาหลี
- มันก็เป็นไปได้ จริงมั้ย - เอ่อ...คือว่ามัน...
ไม่ต้องเถียง
นี่ คังดงกู
นายทำได้อีกแล้วนะ
ฉันไม่กำกับหนังเรื่องนี้แล้ว ฉันยกให้นาย
- ฉันแพ้นายจริงๆ - อะไรนะครับ
ถ้าทุกคนอยากได้คำตอบอะไร ให้ถามดงกูได้เลยนะ
ตำแหน่งของดงกูจะอยู่ในระดับเดียวกับฉัน
ผู้กำกับคัง ฉันไว้ใจนายนะ
เอ่อครับ ได้เลยครับ
ได้เป็นผู้กำกับแล้ว
ครับ ผมต้องการตั๋วไปดูไบเพิ่ม ยังมีที่ว่างอยู่มั้ยครับ
อะไรนะครับ
ครับ รบกวนเช็กแล้วติดต่อกลับมาทีนะครับ
ครับ
ให้ตายสิ งานเยอะจริงๆ
อ้าว
นี่มันตุ๊กตาตัวโปรดของซอลนี่นา
ไม่มีเวลาแล้ว
เอาใหม่ๆ
ออกมา ออกมาสิ!
เห็นเงินนี่มั้ย
ฉันจะไม่กลับ จนกว่าจะได้แกมา!
ซอล โอป้ากลับมาแล้ว!
กลับมาแล้วเหรอ
ใช่
ฉันกลับมาเอาของน่ะ
แต่ว่านี่มันอะไรกัน
ห้ะ...
คือว่า...
เลขาพ่อของซอลเอามาให้
- คุณดงกู กลับมาแล้วเหรอคะ - ครับ
- คือว่าคุณดงกู ของพวกนี้คือ... - คุณยุนอา
ผมกลับมาเอาของนิดหน่อย ผมกำลังรีบด้วย...
อะไรวะเนี่ย
เธอเป็นตัวกอลั่มหรือไง
นี่ ทำบ้าอะไรของเธอ
เธอเป็นคนงานเหมืองเหรอ จะไปขุดเหมืองหรือไง
เธอพยายามจะหาอะไรเนี่ย
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เรื่องของนาย ไอ้ลิงบาบูน
ลิงบาบูนงั้นเหรอ
เธอจะบ้าเหรอ ให้ตายสิ ยัย...
จะพูดคำหยาบต่อหน้าซอลก็ไม่ได้
ซอล ถืออะไรอยู่เหรอ
ทำไมถึงเอากระดาษมาถือเล่นล่ะ
เขียนอะไรเอาไว้ด้วย
หยุดนะ
- เอามานี่ - เธอเป็นอะไรเนี่ย มันมีอะไรเหรอ
- เอามาให้ฉันนะ นายไม่ต้องรู้หรอก - งั้นเหรอ
เธอทำให้ฉันยิ่งสงสัยกว่าเดิมอีก เอามานี่ ฉันจะดู
ไม่ได้นะ ห้ามดู
- นี่ หยุดนะ - โอ๊ย
ขอดูหน่อยสิ
ไม่ได้การแล้ว
เฮ้ยๆ
มินซูอา เธอทำอะไรของเธอเนี่ย
เฮ้ย
นี่เธอ...
กินกระดาษจริงๆ เหรอ
ดูสิๆ
ฉันกินไปแล้วย่ะ
เธอเป็นบ้าจริงๆ ด้วย
บ้าสุดๆ เลย
ให้ตายสิ เกือบไปแล้วเชียว
เดี๋ยวนะ แล้วซอลไปเอากระดาษมาจากไหนกัน
เอามาได้ยังไง
ช่างมันเถอะ ฉันไม่โดนจับได้ แค่นั้นก็พอแล้ว
โอ๊ย ปวดท้องจัง
จู่ๆ ก็เจ็บอีกแล้ว
หมอครับ เธอเป็นอะไรเหรอ
ผมคิดว่าคงเป็นอาการปวดท้องแบบรุนแรง
เธอกินอะไรเข้าไปเหรอครับ
คือว่าเมื่อคืนฉันดื่มไปนิดหน่อยค่ะ
มีอะไรอีกมั้ยครับ
ไม่มีแล้วค่ะ
พูดอะไรของเธอ เธอกินกระดาษเข้าไปนะ
กระดาษเหรอครับ กระดาษอะไร
- กระดาษวาดรูปครับ - อะไรนะ
ทำไมคุณถึงกินกระดาษวาดรูปครับ
- คุณฉีกกินเป็นของว่างหรือว่า... - เปล่านะคะ ไม่ใช่แบบนั้น
เลิกคุยกับฉันแล้วหาทางรักษาเถอะค่ะ ฉันขอร้อง
ครับ เราจะทำการตรวจเลือด แล้วก็ส่องกล้องดูนะครับ
ค่ะ
ช่วงนี้เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ฉันไม่เข้าใจเธอเลยจริงๆ
หมอครับ มีอะไรอยู่ในตัวผมเหรอ
มีแค่ถุงเล็กๆ กับแผลในกระเพาะอาหารครับ
เหรอครับ
คนไข้ครับ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
ขอกล้องผมคืนเถอะครับ
ยอมคืนสักที รีบพาเข้าไปที่ห้องพักฟื้น ก่อนที่เขาจะขโมยกล้องไปอีก
- ได้ค่ะ - ได้ค่ะ คุณหมอ
คนไข้คนต่อไป เชิญครับ
คนไข้ครับ ผมจะทำการวางยาสลบนะครับ
หมอคะ มันเจ็บหรือเปล่า ฉันไม่เคยส่องกล้องมาก่อนเลย
ไม่ต้องห่วงครับ คุณจะไม่รู้สึกตัวเลย เพราะฤทธิ์ของยาสลบ
แต่ยาสลบไม่ค่อยมีผลกับฉันนะคะ
ยาสลบได้ผลดีสุดๆ เลยล่ะ
เอาล่ะ
มาเริ่มกันเถอะ
จะใส่แล้วนะ
คนไข้ครับ ปล่อยก่อน ปล่อยนะ
ไม่เอา
ทำไมถึงไม่ทำสักทีล่ะ
ไม่เคยเจอคนไข้ที่เป็นแบบนี้ตั้งแต่เริ่มเลย นี่มันวันอะไรกันวะเนี่ย
คนไข้ครับ ปล่อยมือเถอะนะครับ
- ผมจะได้เริ่มตรวจสักที - ฉันไม่อยากทำนี่นา
ฉันไม่ให้หรอก
แต่ฉันจะยอมนะ ถ้าคุณพาดูชิกเข้ามา
อะไรชิกๆ นะ
ดูชง ดูช้างอะไรงั้นเหรอ
ไม่ใช่
ดูชิกต่างหาก ดูชิก
เพื่อนของฉันที่ทั้งหล่อและน่ารัก
ถ้าไม่พาดูชิกเข้ามา ฉันจะไม่ยอมอ้าปาก
ขอโทษนะคะ คุณบงดูชิกอยู่มั้ยคะ
ครับ ผมคือบงดูชิกครับ
คุณบงดูชิกใช่มั้ยครับ
ครับ ผมคือบงดูชิก คุณเรียกผมมาทำไมเหรอ
คนไข้บอกว่าเธออยากคุยกับคุณ
เธอจะไม่ยอมให้เราตรวจ ถ้าเราไม่เรียกคุณเข้ามา
อะไรนะ
- ขอโทษด้วยนะครับ - ไม่เป็นไรครับ
มันเป็นเรื่องปกติมาก
คุณมินซูอา
คุณบงดูชิกมาแล้วครับ บอกเขาเลย
มาแล้วจริงด้วย
มาแล้วเหรอ ดูชิกเพื่อนรัก
นี่ ทำบ้าอะไรของเธอ
เธอจะทำอะไรอีกเนี่ย
ฉัน...
มีบางอย่างจะบอกนาย
มีอะไรก็รีบๆ บอกมาสิ
ดูชิก
จริงแล้ว ฉัน...
ฉันคิดว่าฉัน...
ชอบนาย
อะไรนะ
มินซูอาคนนี้
ชอบบงดูชิกมากเลย
จริงๆ นะ
อะไรนะ
เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย
โอ้โห
ไม่เคยเห็นใครสารภาพรักกันมาก่อนเลย
ส่องกล้องหรือส่องใจเนี่ย
แหม่ มิติใหม่ของการตรวจเลยนะเนี่ย
หลับสบายจังเลย
ตื่นแล้วเหรอคะ
ค่ะ
เรียบร้อยแล้วใช่มั้ยคะ
ฉันไม่เป็นไรใช่มั้ย
แค่มีแผลอักเสบนิดหน่อย
ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ
คุณหัวเราะอะไรเหรอ
ฉันตดระหว่างตรวจเหรอคะ
เปล่าหรอกค่ะ
แต่คุณสารภาพรักกับเพื่อนคุณ
อะไรนะ สารภาพรักเหรอ
กับใครคะ
เขาน่าจะชื่อบง...
บง...
- บงดูชิกเหรอคะ - ใช่ค่ะ คุณบงดูชิก
บ้าน่า นี่คุณบอกว่า ฉันสารภาพรักกับบงดูชิกงั้นเหรอ
มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
คุณบอกว่าคุณจะไม่ยอมให้ตรวจ ถ้าเราไม่พาคุณบงดูชิกเข้าไปในห้อง
อะไรนะ จริงเหรอ
ซวยแล้วไง
จะทำยังไงดีเนี่ย จะทำยังไงดี
น่าอายชะมัดเลย
แล้วฉันจะมองหน้าบงดูชิกได้ยังไงเนี่ย
สวัสดีครับ
พูดอยู่ครับ
อะไรนะ
ขอโทษที่จู่ๆ ก็เรียกคุณออกมานะครับ
ไม่เป็นไรครับ
แล้วคุณมีอะไรจะคุยกับผมงั้นเหรอ
ขอบคุณมากเลยนะครับ ที่ช่วยดูแลยุนอากับซอล
ผมว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมาขอบคุณนะ
แต่ถึงอย่างนั้น...
ผมก็อยากขอบคุณคุณอยู่ดี
นี่...
ในซองนี้มีของที่ผมเตรียมไว้แทนความรู้สึก
อะไรนะครับ
แทนความรู้สึกเหรอ
อ๋อ คุณคิดจะมอบไอ้นี่ให้ผม เพื่อให้ผมยอมหลีกทางสินะ
ผมว่าคุณคงดูละครมากเกินไป
เชยชะมัดเลย ละครเดี๋ยวนี้เขาเลิกทำแบบนี้แล้ว
- ไม่ใช่นะครับ - คุณคิดว่าคุณมีเงินเยอะนักเหรอ
ขอดูหน่อยแล้วกันว่าคุณใส่มาเท่าไหร่
นี่มันอะไรกัน
จดหมายครับ
ผมไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ ว่าผมซาบซึ้งในสิ่งที่คุณทำแค่ไหน...
อ๋อ...
งั้นเหรอ
ผมคิดว่า...
เอาไว้ผมจะอ่านที่บ้านก็แล้วกัน
แล้วก็...
ผมมีเรื่องจะขอร้องคุณ
เรื่องยุนอากับซอล...
ผมอยากรับผิดชอบพวกเขา
อะไรนะ
ผมยัง...
ผมยังรักยุนอาอยู่
รักงั้นเหรอ
ถ้างั้นคุณก็ไม่ควรจะทิ้งพวกเขาแต่แรก
คุณฟังให้ดีนะ
คุณรู้มั้ยว่าคุณยุนอาต้องผ่านอะไรมาบ้าง
แล้วจู่ๆ คุณก็อยากจะ แสดงความรับผิดชอบงั้นเหรอ
ผมรู้ว่าตอนนั้นผมเป็นคนขี้ขลาด
เธอไม่มีทางให้อภัยผมแน่
ผมรู้ว่ามันอาจจะสายเกินไป
แต่ผมอยากจะชดเชยทุกอย่าง ที่ผมติดค้างทั้งซอลและยุนอา
ได้โปรดเถอะครับ คุณช่วยผมได้มั้ย คุณดงกู
คุณคงดูละครมากไปจริงๆ
คุณพูดแบบนั้นแล้วหวังให้ผมตอบตกลง เพราะซอลจะมีความสุขมากกว่านี้...
ที่มีพ่อที่รวยกว่าผม ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวด...
แต่ผมก็ควรจะยอมหลีกทาง คุณคิดแบบนี้สินะ
ฟังผมให้ดีนะ
คุณยุนอากับซอล
ไม่ว่ายังไงผมก็จะเป็นคน ปกป้องพวกเขาเอง เพราะฉะนั้น
อย่าได้ติดต่อมาอีก
ผมก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน
ไม่มีวัน
มินซูอาคนนี้
ชอบบงดูชิกมากๆ เลย
จริงๆ นะ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ซูอาเนี่ยนะ จะชอบฉัน
อ้าว
กลับมาแล้วเหรอ
ดูชิก
แกอยากออกไปดื่มมั้ย
ดื่มเหรอ
- ทำไมจู่ๆ ถึงชวนล่ะ - ก็แค่...
รู้สึกอยากดื่มเฉยๆ
งั้นเหรอ
เอาสิ
ฉันก็กำลังอยากดื่มอยู่พอดี
ว่าไง พี่จุนกี
อะไรนะ
หมายความว่าไง
มากันแล้วเหรอ
เข้ามาสิ
ที่นี่คือที่ไหน แล้วพี่มาทำอะไรที่นี่
พอดีมีเรื่องนิดหน่อย
ทำไมถึงซื้อของมาเยอะแบบนี้
อ๋อ นี่เหรอ
แอลกอฮอล์ไง
ดงกูมันอยากดื่ม
จริงเหรอ
เยี่ยมเลย ฉันก็อยากดื่มอยู่เหมือนกัน
พี่ก็ด้วยเหรอ
ถ้างั้นเราสามคนก็มาดื่มให้หัวทิ่มกันไปเลยดีมั้ย เราไม่ได้ดื่มกันตั้งนานแล้ว
จะเอางั้นเหรอ
มาดื่มกันเถอะ ไม่ได้ดื่มมาตั้งนานแล้ว
มาดื่มกันเถอะ เอาให้หัวทิ่มไปเลย
มาดื่มกันเถอะ
เอาให้เมาแอ๋ไปเลย
อะไรของแกเนี่ย ทำตามสิ
เล่นเป็นเด็กไปได้
มาดื่มกันเถอะ
เอาให้โลกหมุนไปเลย
มาดื่มกันเลย
เป็นอะไรกันเหรอ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
พี่คะ
พวกเราไม่ได้อยู่กันแค่สามคนมาตั้งนานแล้ว
เราดื่มกันดีมั้ย
จะดีเหรอ
ฉันก็อยากดื่มนะ
แต่ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย
เดี๋ยวฉันดูแลซอลให้ ไม่ต้องห่วง พวกเธอดื่มกันได้เลย
จริงเหรอ
พี่ยุนอา มาดื่มกันเถอะ มาเมากันเลย
เอาสิ ดื่มก็ดื่ม
ซอลก็ด้วยนะ มาเมากันเลย
เมากันให้หมดเลย
อะไรนะ
ซอจินอยากเลิกกับพี่งั้นเหรอ
เธอบอกว่าเธอไม่มีโอกาสเจอฉันเลย
ฉันไม่รู้ว่าทำไมซอจินถึงคิดแบบนั้น
ฉันก็เลยพยายามปรับปรุงตัวแต่ว่า...
ฉันกลัวที่จะทำแบบนั้น
ตอนแรกฉันดีใจมากที่ไต่เต้าขึ้นมาได้สูงขนาดนี้
แต่ตอนนี้ฉันกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว
- แปลว่าพี่จะเลิกกับซอจินงั้นเหรอ - อะไรนะ
ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็...
ผมจะส่งพี่ไปนอนคุยกับรากต้นไม้บนเขา โดยที่พี่ไม่ทันรู้ตัวเลย
รู้แล้วน่า ฉันไม่เลิกกับซอจินหรอก
ไม่ต้องห่วง
ให้จริงก็แล้วกัน
ไม่งั้นทั้งพี่และซอจิน...
ได้ไปนอนคุยกับรากต้นไม้บนภูเขาแน่
ชนแก้วมั้ย
- เอาสิ - ชนแก้ว
ชนแก้ว!
พวกเราไม่ได้อยู่กันแค่สามคนนานแล้วนะคะ
จริงด้วย
ไม่มีแขก แถมซอลก็หลับแล้ว
เยี่ยมไปเลย
เหมาะที่จะปิดกิจการที่สุดเลย
แต่ฉันชอบเวลาที่มีแต่พวกผู้หญิงอยู่กันนะคะ เราไม่อยู่กันแบบนี้มานานแล้ว
- เออนี่ ซอจิน - อะไรเหรอ
เธอกับคุณจุนกีมีเรื่องกันอะไรกันหรือเปล่า
ทะเลาะอะไรกันเหรอ
คือว่า...
ฉันรู้สึกว่ามันยากมากเลย
อะไรยากเหรอ
ทุกอย่าง
ฉันคิดว่าพี่จุนกีไม่ได้ชอบฉันมากเท่าที่ฉันชอบเขา
ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นคนเดียวที่พยายาม
จริงเหรอ ฉันคิดว่าพี่จุนกีชอบเธอ มากกว่าที่เธอชอบเขาอีกนะ
อื้ม
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ทำไมฉันถึงไม่รู้นะ
ให้ตายสิ ฉันไม่รู้จริงๆ นะเนี่ย
ไม่รู้จริงๆ
ดื่มกันเถอะ
นี่...
ถอนหายใจทำไม
เปล่า
ฉันแค่รู้สึกไม่มั่นคง
ทำไมล่ะ
แกกังวลที่พ่อของซอลกลับมางั้นเหรอ
แกกลัวว่าคุณยุนอาจะกลับไปคบกับเขาใช่มั้ย
ไอ้ปาก...
ไม่ใช่แบบนั้น
เขาเป็นพ่อจริงๆ ของซอล
เขารวย
แล้วก็...
อีกไม่กี่วันฉันก็จะไม่อยู่แล้ว
ฉันก็เลยรู้สึกไม่มั่นคงเลย
ไม่เห็นจะต้องรู้สึกแบบนั้นเลย
เมื่อไม่กี่วันก่อน
ซอลเรียกเขาว่าป๊ะป๋า
ตอนนั้น...
หัวใจฉันหยุดเต้นไปเลย
ฉันถึงได้รู้สึกไม่มั่นคงไง
แล้วมันก็ยิ่งกวนใจฉัน เพราะฉันต้องไปถ่ายหนังที่ต่างประเทศทั้งเดือน
ถ้างั้นแกก็ขอเธอแต่งงานสิ
แต่งงานเหรอ
ตอนนี้ผมไม่มีปัญญาหรอก
พี่ยุนอา
ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย
อะไรเหรอ
พี่เสียใจที่คบกับพี่ชายฉันมั้ย
อืม...
ฉันไม่เคยเสียใจเลย
จริงเหรอ
ใช่
คุณดงกูเป็นคนที่...
อาจจะไม่ได้ประสบความสำเร็จมากมาย ใจแคบแล้วก็จุดเดือดต่ำสุดๆ
เขาชอบทำตัวเหมือนเด็ก แต่ว่า...
เขารักฉันมากกว่าสิ่งใดในโลกใบนี้
แค่มองในตาเขา ฉันก็มองเห็นแล้วว่า...
คุณดงกูรักและเป็นห่วงฉันมากขนาดไหน
แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ
เลี่ยนเป็นบ้าเลย
เลี่ยนจนท้องไส้ฉันปั่นป่วนอีกแล้ว
พี่รู้เพราะพี่มองตาเขาเหรอ
- ใช่ - ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นนะ
ความรักนี่มันซับซ้อนจริงๆ
ใช่ ความรักมันซับซ้อน
ฉันอยากจะตายๆ ไปเลยจริงๆ
ทำไมล่ะ
- พี่มีความรักงั้นเหรอ - ห้ะ...
- ใครเหรอ - จริงเหรอ
เปล่า ไม่มีหรอก
ทุกคน...
ชอบเล่นซ่อนหากันมั้ย
- ซ่อนหาเหรอ - ใช่
ฉันชอบเล่นซ่อนหามากเลยนะ มาเล่นด้วยกันมั้ย
คุณซูอา คุณไม่ได้ดื่ม เพราะงั้นคุณต้องเป็นคนหานะ
เดี๋ยวๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย
เป็นอะไรของเธอเนี่ย
เดี๋ยวสิ เราจะเล่นกันจริงๆ เหรอ
เดี๋ยวสิๆ เดี๋ยวก่อน
เธอจะไปไหนเหรอ
พี่ยุนอาบอกให้ฉันไปซ่อน ฉันก็จะไปซ่อนไง
เดี๋ยวก่อนสิ อะไรวะเนี่ย
นับถึงสิบแล้วค่อยเปิดตานะ ตกลงมั้ย
บ้าจริง นี่มันอะไรกัน
ซูอา ฉันพร้อมแล้ว
ฉันไม่ได้ซ่อนในห้องซักรีดนะ เพราะงั้นไม่ต้องเข้ามาหาในนี้
คนพวกนี้เป็นอะไรกันเนี่ย
นี่ฉันต้องหาจริงๆ เหรอ
บ้าจริง นี่มันอะไรกัน
ทั้งฉันและแก เจอกันมาหนักเลยนะ
จริงมั้ย
จริง
ขำอะไรของแก
ก็มันตลกนี่นา
พวกพี่เคยเป็นคนที่มีจุดยืนกันไม่ใช่เหรอ
พวกพี่กลายเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
กลายเป็นพวกตาขาวน่าสมเพช
- อะไรนะ - ไม่จริงหรือไง
นี่
พวกเราตกหลุมรักคนเพราะสิ่งที่มีตั้งแต่เมื่อไหร่
แกกังวลเพราะเขารวยกว่า มีสิ่งต่างๆ มากกว่าแกใช่มั้ย
ความรักมันไม่ใช่เรื่องของสิ่งที่มีนะ
พี่จุนกีก็เหมือนกัน
คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน คิมซูฮยอนเหรอ หรือว่ากงยู
พี่ไม่มีอะไรจะเสีย แต่พี่ก็ยังปอดแหก
พี่บอกว่าพี่ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพ่อ เพราะพี่อยากทำให้เสร็จด้วยตัวเอง
มันเป็นแค่ลมปากงั้นเหรอ
หรือว่าพี่พูดจริงๆ
มันก็คงเป็นแบบนี้สินะ
ความจริงที่โหดร้าย
ผมคิดว่าพวกเราคงไม่มีใครเปลี่ยนไป
ผมรู้ว่าพวกเรา...
อาจจะน่าสมเพชไปบ้าง
แต่พวกเราก็ใช้ชีวิตกันคุ้มแล้วนี่
จริงของแก
ฉันกลายเป็นคนขี้ขลาดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เป็นคนขี้ขลาดก็ดีอยู่แล้ว
ฉันว่าฉันกลายเป็น คนที่น่าสมเพชที่สุดในโลกไปแล้ว
จริงด้วยสิ
ฟังนะๆ ฟังให้ดี
พวกพี่อยากฟังข่าวใหญ่มั้ย
คือว่า...
ซัวเรส...
ซูอาสิวะ
เธอชอบฉัน
อะไรนะ
ซูอาชอบแกงั้นเหรอ
ตกใจใช่มั้ยล่ะ
ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน
แกห้ามคบกับเธอเด็ดขาด
เขาพูดถูก อย่าแม้แต่จะคิดเชียว
เดี๋ยวก่อนสิ
ทำไมล่ะ ทำไมต้องปฏิเสธงั้นเหรอ
ซูอาก็เป็นคนดี
เธอออกจะเจ๋ง หน้าตาก็ดี
แถมความคิดก็ใสซื่อ
ทีพี่ยังคบกับน้องสาวดงกูเลย
เฮ้ยๆ
แต่แกคบกับเธอไม่ได้
เขาพูดถูก แกจะคบกันไม่ได้เด็ดขาด
- ไม่ได้นะ ไอ้เวรนี่ - ไอ้เวรเอ๊ย
ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าผมจะคบกับเธอ
หนวดนี่นา
มันคือเครื่องรางนำโชค
ถึงฉันจะไม่ได้ไปด้วย แต่ให้พี่คิดไว้ว่าฉันอยู่ข้างๆ เวลาที่พี่ดูมันนะ
โอเคมั้ย
พี่รู้ใช่มั้ย ว่าฉันเป็นแฟนเบอร์หนึ่งของพี่
ห้ามลืมนะ ว่าพี่ยังมีฉันคอยให้กำลังใจพี่เสมอ
พี่จุนกีสู้ๆ!
พี่มองฉันในฐานะผู้หญิงคนนึงหรือเปล่า
เพราะฉันมองพี่ในฐานะผู้ชายคนนึง
ฉันว่าฉันชอบพี่เข้าแล้ว
มาคบกันเถอะ
แบบผู้ชายกับผู้หญิง
พี่จุนกี!
ไปกันเถอะ
พี่พยายามมานาน และตอนนี้พี่ก็ได้รับโอกาส
ฉันไม่อยากไปขวางทางพี่
พี่จุนกี จะออกไปไหนเหรอ
จะออกไปหาแฟนๆ น่ะ
พูดอะไรของพี่
- วันนี้พี่มีนัดกับท่านประธานนะ - ฉันไม่สน
บอกให้เขายกเลิกสัญญาได้เลย
ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ล่ะ
ฉันจะกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมของฉัน
ชีวิตที่ไร้สาระและไร้จุดหมาย
แล้วก็...
ฉันจะไม่ปอดแหกอีกแล้ว
พี่จุนกี พี่!
ตายแล้ว
เสียงอะไรเนี่ย
กลิ่นอะไรเนี่ย
ใครตดงั้นเหรอ ใคร!
อ้าว...
ไม่มีใครอยู่นี่นา
ตดฉันเองเหรอ
โอ้โห โคตรเหม็นเลย
ปวดตัวไปหมดเลย เพราะเล่นซ่อนหาเมื่อคืนแน่ๆ
โอ๊ย ปวดหัว
ปวดหัวจังเลย
แฮงก์มาจากเมื่อคืนแน่ๆ
อยากอ้วกชะมัด
อ้าว
ทำไมถึงมานอนตรงนี้ล่ะ
ทำตัวไม่ถูกเลย
ฉันกลับไปนอนดีกว่า
เอ้า!
ต้องเจ็บมากแน่เลย
หลับลึกขนาดนี้เลยเหรอ
อยู่ไหนนะ
ค่อยๆ
ซูอา ขยับไปหน่อยสิ
โอ๊ยๆ เจ็บชะมัด
ซูอา เป็นอะไรหรือเปล่า
อ๋อ ไม่เป็นไร
กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
เพิ่งมาถึงนี่แหละ
อ๋องั้นเหรอ
ฉันหลับลึกมากจนไม่รู้เลยว่านายกลับมาแล้ว
ฉันก็ว่างั้นแหละ
จะรับสายหรือเปล่า
อ๋อจริงด้วย รับสิ
ฮัลโหล
ว่าไง พี่
อะไรนะ
ตอนนี้เหรอ ก็ได้
โอเค ได้เลย
ซูอา
ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
พี่ซูอา
- มาทำอะไรเหรอ - อ๋อ...
ฉันออกมาขับรถเล่น แล้วเจอเธอพอดี
เธอจะไปสัมภาษณ์ใช่มั้ย เดี๋ยวฉันไปส่ง
ไม่เป็นไร ฉันไปรถไฟใต้ดินดีกว่า
ไม่เป็นไร ขึ้นมาเถอะ เร็วๆ เข้าสิ
- ไม่เป็นไรค่ะ - ขึ้นมาเถอะ
อ้าว พี่ดูชิกก็อยู่แถวนี้เหรอ
นี่ ซอจิน
เอานี่ไปสิ
ไม่เป็นไร ฉันยังไม่หิว
ฉันเอา ฉันเอาเอง
ซอจิน รับมาให้หน่อยสิ
อะไรนะ แต่ประตูหน้าต่างมันเสียอยู่นะ
เอามาเถอะน่า เปิดแง้มๆ ก็พอ
ใช่แล้ว มันอร่อยนะ
เอามาสิ
- พี่จะทำอะไรเนี่ย - ปิดเลย
ให้ตายสิ แขนฉันติดอีกแล้ว
- ฉันบอกแล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้! - โอเค!
- เรียบร้อยแล้ว! - โอเค
พวกพี่พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย อะไรเรียบร้อยเหรอ
- ซูอา รออะไรอยู่ เหยียบให้มิดเลย - จัดไป!
อะไรเนี่ย พวกพี่จะทำอะไรกัน นี่เรากำลังจะไปไหนเนี่ย
พี่จุนกีบอกให้ฉันลักพาตัวเธอ เพราะงั้นก็อยู่นิ่งๆ ไปก่อนนะ
อะไรนะ
พวกพี่นี่จริงๆ เลย
- ฉันจะลง! - นี่ อยู่เฉยๆ ไปเลย
- หยุดรถเดี๋ยวนี้ - อย่าทำแบบนี้ มันอันตรายนะ
- ยัยนี่ยิ่งขับรถไม่แข็งอยู่ด้วย - ทำอะไรหน่อยสิ
อยู่นิ่งๆ!
ขอโทษนะครับ
คิดจะทำอะไรของคุณเนี่ย
นี่!
อ้าว ยุนอา
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
ฉันเอาของทั้งหมดมาคืนพี่
- ยุนอา ของพวกนั้นมันแค่... - ฉันรู้ว่าพี่รู้สึกยังไง
ฉันรู้ว่าพี่รู้สึกผิดกับฉันและซอล
แต่ไม่ว่าพี่จะพยายามแค่ไหน
ฉันก็ไม่เปลี่ยนใจหรอก
ฉันรักคุณดงกูมาก
ฉันแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ เพราะเรื่องแย่ๆ ที่เกิดขึ้น
แต่เขาช่วยให้ฉันผ่านมันมาได้
ฉันไม่ได้เกลียดพี่แล้ว ฉันพูดจริงๆ นะ
ทั้งฉันและซอล...
พวกเราได้พบกับคุณดงกู...
ไม่สิ
เราได้พบกับครอบครัวนี้
พวกเรามีความสุขกันมาก
เพราะงั้น พี่ซังมิน
เก็บไว้แค่ความทรงดีๆ ของเราก็พอนะ
แต่ถ้าพี่ยังทำแบบนี้ต่อไป...
ความทรงจำดีๆ ของเรามันจะเลือนหายไป
แบบนั้นคงเศร้าน่าดูเลย
งั้นฉันขอตัวนะคะ
แล้วก็...
ถ้าพี่คิดถึงซอล
ก็โทรบอกฉันได้เลยนะ
เอาล่ะ เช็กของทุกอย่างให้เรียบร้อย ห้ามลืมอะไรเด็ดขาดเลยนะ
อย่าไปนึกออกตอนไปถึงดูไบแล้วล่ะ โอเคมั้ย
- ครับ - ค่ะ
ดงกู
- ขอตารางเวลาสถานที่หน่อย - ครับ
- นี่ครับ - แต๊งกิ้ว
พ่อแม่บ้าที่ไหนจะทิ้งลูกไว้ที่นี่คนเดียวแบบนี้
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ
♪ ต่อให้เศร้าหรือเหงาแค่ไหน ก็อย่าร้องไห้ไปเลย ♪
♪ อย่าเด็ดขาดนะ ดงกู ♪
- นี่มันอะไรกันคะ - ฉลองอายุ 100 วันของซอลไง
ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ
ผมชอบคุณ
ฉันชอบคุณ
ผมชอบคุณจริงๆ นะ คุณยุนอา
ฉันชอบคุณจริงๆ นะ คุณดงกู
ทำไมฉันต้องเลิกกับคุณด้วยล่ะคะ
แค่อยู่ข้างๆ คุณแบบนี้ ใจฉันก็สั่นจะแย่อยู่แล้ว
ผู้กำกับครับ
ผมมีบางอย่างต้องบอกคุณ
ให้ตายสิ อะไรเนี่ย ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอ
อะไรกันเนี่ย นี่มันเรื่องอะไรกัน ที่นี่คือที่ไหนเนี่ย
คนพวกนี้เป็นใครเหรอ
[งานแถลงข่าวด่วนของอีจุนกี]
สวัสดีครับ
นักแสดงอีจุนกีครับ
ขอบคุณที่มากันวันนี้ ทั้งๆ ที่เป็นการประกาศแบบกระชั้นชิดนะครับ
วันนี้...
ข่าวลือเรื่องซินดี้และเรื่องอื่นๆ
ผมจะมาบอกความจริงให้ทุกคนทราบครับ
- ก่อนอื่นเลย ผมกับซินดี้... - อ้าว!
นี่มันอะไรเนี่ย
ซินดี้ประกาศแต่งงาน เธอท้องได้ 3 เดือนแล้วด้วย
ซินดี้กำลังจะแต่งงานกับอีมินซอก แถมยังท้องก่อนแต่งงานด้วย
นึกแล้วเชียว ซินดี้ไม่มีทางคบ กับเด็กใหม่แบบนี้หรอก
- ให้ตายสิ - กลับกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนสิครับ
ผมกับซินดี้...
เดี๋ยวก่อนครับ
พี่นักข่าว พี่ๆ ครับ
เดี๋ยวสิครับ พี่ๆ นักข่าว จะไปไหนกันครับ
นักแสดงอีจุนกี...
ไปกันหมดเลย
พวกเขาไปไหนกันเนี่ย
ซินดี้ประกาศแต่งงาน
ที่นี่ก็ไม่มีข่าวอะไรแล้ว
ให้ตายสิ ทำเป็นวางท่าใหญ่โต
แล้วนี่มันอะไรกัน น่าอายชะมัดเลย
ก็ใช่ไง
เขาบอกให้เราพาซอจินมาให้ได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม
เพื่อให้เรามาดูอะไรแบบนี้เหรอ
ให้ตายสิ น่าอายจริงๆ
พวกพี่ทำบ้าอะไรกันเนี่ย
ฉันจะกลับแล้ว
- เดี๋ยวก่อนสิ - เดี๋ยวสิ ซอจิน
- อย่าเพิ่งไปเลยนะ - ปล่อย
ฉันกำลังจะบอกนักข่าว
บอกทุกคนว่าเธอเป็นแฟนของฉัน
และบอกว่าซินดี้กับฉันไม่ได้คบกัน
พี่นี่ทึ่มชะมัดเลย
ฉันบอกให้พี่ทำแบบนั้นเหรอ
อ้าว ไม่ได้บอกเหรอ
ถ้างั้นมันอะไรกันล่ะ
ให้ตายสิ พี่นี่มันทึ่มจริงๆ
ช่างมันเถอะ ฉันไปดีกว่า
ซอจิน
ฉันขอโทษจริงๆ
ก่อนหน้านี้...
ฉันเป็นคนปอดแหก
แต่ว่า...
ตอนนี้ ฉันรู้แล้ว
ว่าคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน...
ก็คือเธอ
จริงเหรอ
ซอจิน
ฉันรักเธอนะ
ฉันรักเธอจริงๆ
มองเห็นแล้ว
- เห็นอะไรเหรอ - มีคนเคยบอกฉันว่า...
ถ้าเรามองในตาของใครสักคน เราจะรับรู้ได้ว่าเขารักและเป็นห่วงเราแค่ไหน
แต่ว่า...
ตอนนี้ฉันมองเห็นแค่นิดเดียว
จริงเหรอ
แค่นิดเดียวเองเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก
มองใหม่สิ ลองมองดูดีๆ
เห็นมั้ย ฉันรักเธอมากเลยนะ
- ดูดีๆ สิ - เล่นอะไรเนี่ย หยุดเลยนะ
มองดูดีๆ สิ จะได้เห็นฉันรัก และเป็นห่วงเธอแค่ไหน ดูสิๆ
ช่วยหยุดเล่นก่อนได้มั้ย
พวกเขาดูเข้ากันดีเนอะ
จริงของนาย
ถ้ารักกันขนาดนี้ ทำไมถึงต้องทะเลาะกันบ่อยๆ ด้วยนะ
เราไปหาร้านกินข้าวด้วยกันมั้ย
- อื้ม! - ไปกันเถอะ ฉันเลี้ยงเอง
ฉันหิวชะมัดเลย
ซูอา เธอหิวหรือยัง
ก็นิดหน่อยนะ
งั้นเหรอ ถ้างั้นเราไปหาร้านดีๆ กินข้าวกันมั้ย
อะไรนะ
ไปกันสองคนเหรอ
ทำไมล่ะ
เขามีกฎห้ามไม่ให้เพื่อนกัน กินข้าวในร้านดีๆ ด้วยกันเหรอ
ไม่มี
แต่ว่าร้านดีๆ ของนาย...
คือร้านไหนเหรอ
ไม่รู้สิ
ไว้ค่อยไปเดินหาก็ได้
- ไปกันเถอะ - ไปสิ
อ้าว ไปไหนกันหมดเนี่ย
แปลกจังเลย
สวัสดีค่ะ ไวกิกิเกสต์เฮาส์ค่ะ
ค่ะ
อะไรนะคะ
คุณดงกูทำอะไรนะคะ
ค่ะ ได้ค่ะ
ค่ะ
[คุณดงกู]
คุณดงกู นี่มันอะไรกันคะ
คุณจะทำอะไรเหรอ
คุณยุนอา
ไม่สิ ยุนอา
แต่งงานกับฉันนะ
ฉันจะทำให้เธอและซอลมีความสุขตลอดไป
แต่งงานกับฉันนะ ยุนอา
ฉันไม่อยากแต่ง
อ้าว อะไรนะ
ทำไมล่ะ
เพราะฉันพูดไม่สุภาพเหรอ
ถ้างั้นเอาใหม่อีกทีนะ
คุณยุนอา
แต่งงานกับผมนะครับ
ฉันไม่อยากแต่ง
อ้าว ทำไมล่ะ
ไว้ค่อยคุยกันทีหลังเถอะค่ะ
คุณไม่ต้องไปถ่ายหนังแล้วเหรอคะ คุณดงกู
ผู้กำกับเพิ่งโทรหาฉันเมื่อกี้
อ๋อ...
ผมคิดว่าผมจะไม่ไปดูไบแล้ว
ถ้าต้องทิ้งคุณกับซอลเอาไว้
ผมทำไม่ได้จริงๆ
ทำไมล่ะคะ
เพราะเรื่องพ่อของซอลงั้นเหรอ
เปล่า
ไม่ใช่อย่างนั้น
นี่ฉันคงต้องดูแลคุณจนเหนื่อยแน่ๆ เลย
อะไรนะ
นี่ คังดงกู
คุณรู้สึกไม่มั่นคงขนาดนั้นเลยเหรอ
มันมีอะไรให้คุณกังวลงั้นเหรอ
ฉันไม่เห็นรู้สึกแบบนั้นเลย ทำไมคุณต้องรู้สึกแบบนั้นด้วย
คุณนี่ใจเสาะจริงๆ เลย
ผมทำอะไรผิดเหรอ
คุณคิดว่าการที่คุณขอฉันแต่งงานตอนนี้...
จะทำให้ฉันประทับใจเหรอคะ
คุณยอมทิ้งงานในฝันของคุณ
เพราะฉันงั้นเหรอ
- คุณไม่ไว้ใจฉันเลยเหรอคะ - เปล่า...
ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
คุณดงกู
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
ไปเถอะค่ะ
ฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่เสมอ
ฉันจะอยู่
ข้างๆ คังดงกูตลอดไป
คุณพูดว่าตลอดไปเหรอ
ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ
- เดินทางปลอดภัยนะ - บ๊ายบาย
ถึงฉันจะไม่อยู่ ก็ห้ามทะเลาะ หรือเลิกกันเด็ดขาดเลยนะ
เข้าใจแล้วน่า
พี่จุนกี ดูแลน้องสาวผมให้ดีๆ นะ ถ้าพี่ทำไม่ดี รู้ใช่มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เออๆ รู้แล้วน่า
ฉันจะถูกส่งไปนอนคุยกับรากต้นไม้บนภูเขา ก่อนที่ฉันจะรู้ตัวด้วยซ้ำ
ฉันจะปรนนิบัติเธอราวกับเจ้าหญิงเลย เพราะฉันขี้เกียจฟังแกบ่นแล้ว
โอเค ดีมาก
ซูอา ขอให้กิจการรุ่งเรืองนะ
เลิกแกล้งดูชิกได้แล้ว เข้าใจมั้ย
ฉันไปแกล้งดูชิกตอนไหนยะ
เดี๋ยวนี้ฉันไม่ได้แกล้งเขาเลยนะ
ทำไมล่ะ
ทำไมถึงไม่แกล้งเขาแล้วล่ะ ฉันสงสัยจังเลย
อะไรเล่า
เงียบไปเลยนะ ไปเลยไป รีบๆ ไปดูไบเลย ไป๊
ดูชิก แกก็ด้วยนะ
เลิกเอาแต่ออกเดตแล้วก็ตั้งใจเขียนบทได้แล้ว
เดตบ้าอะไร
- ฉันไปออกเดตตั้งแต่เมื่อไหร่ - นั่นแหละ
รีบๆ เขียนบทให้เสร็จก่อนฉันกลับมาก็แล้วกัน ฉันจะตามจิกแกเรื่อยๆ เลย
ก็ได้ เลิกบ่นสักทีเถอะน่า
คุณยุนอา ผมไปก่อนนะ
ค่ะ ดูแลตัวเองดีๆ เดินทางปลอดภัยนะคะ
ครับ
ถึงผมจะไม่อยู่...
แต่คุณต้องกินข้าวให้อิ่ม พักผ่อนให้เพียงพอ ขับถ่ายเป็นประจำโดยไม่ติดขัด
ห้ามมองผู้ชายคนอื่นด้วย
รู้แล้วค่ะ รู้แล้วๆ
- เลิกพูดแล้วก็รีบไปได้แล้ว - ก็ได้
ขอผมบอกลาซอลก่อนนะ
ซอล
อย่าลืมฉันนะ
ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้
ฉันจะรีบกลับมา โอเคมั้ย
ฉันไปก่อนนะ
โอเคนะ ซอล
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
ตกลงมั้ย
ป๊ะป๋า
อะไรนะ
ซอล
เธอพูดว่าอะไรนะ
ป๊ะป๋า
ทุกคนได้ยินใช่มั้ย
ได้ยินใช่มั้ย
เธอเรียกฉันว่าป๊ะป๋าแล้ว
ใช่ พวกเราได้ยินแล้ว
- แกดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ - ดีใจสุดๆ เลยล่ะ ซอล
พูดอีกที พูดอีกที พูดอีกทีได้หรือเปล่า พูดว่าป๊ะป๋าอีกทีได้มั้ย
เนี่ย เอาอีกแล้วนะ ชอบขัดใจฉันอยู่เรื่อยเลย
นะๆ พูดอีกทีได้มั้ย อีกครั้งนึงนะ
คุณดงกู พอได้แล้ว เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก
ให้ตายสิ พอได้ยินซอลพูดว่าป๊ะป๋าแล้ว ฉันก็ไม่อยากไปเลยเนี่ย
คุณยุนอา ผมไม่ไปแล้วได้มั้ย
เอาอีกแล้วนะ
รีบๆ ไปเลย
เข้าใจแล้ว
ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ
- อื้ม - อื้อ
ซอล
เดี๋ยวพ่อกลับมานะ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
เดินทางปลอดภัยนะ
นั่นใคร...
ฉันรู้ว่าแกอยู่ตรงนั้น
แกจะยอมปรากฏตัวออกมาดีๆ หรือจะให้ฉันลากแกออกมา
ปรากฏตัวออกมาเดี๋ยวนี้
รู้ตัวแล้วสินะ
แกคงมีสัมผัสที่ดีกว่าคนอื่น เพราะแกเป็นประธานาธิบดี
หุบปาก!
ปล่อยตัวประชาชนของฉัน ไอ้มนุษย์ต่างดาว!
ประธานาธิบดีที่ห่วงใยประชาชนงั้นเหรอ
แปลกใจจังเลยแฮะ
แต่มันสายไปแล้ว โลกเป็นของชาวดาวปีราตูตูไปแล้ว
อย่าบังอาจทำร้ายประชาชนของฉันนะ
ถ้าไม่อย่างนั้น...
ฟิงเกอร์ปิ้วๆ ของฉันจะลงโทษแก
ช่างน่าขันสิ้นดี
คัต! ไม่ผ่าน!
[ผู้กำกับคังดงกู]
[ประธานาธิบดีบรูซลี] - ไอ้บ้าเอ๊ย
ทำไมถึงไอออกมาแบบนั้นเล่า ไอ้บ้านี่
ก็มันหายใจไม่ออกนี่นา แล้วทำไมแกต้องบังคับให้ฉันเล่นบทนี้ด้วย
ฉันเป็นคนเขียนบทนะ เป็นคนเขียน
ก็เรามีเงินไม่พอจะจ้างนักแสดงนี่หว่า แกเสียสละเพื่อผลงานไม่ได้หรือไง
ฉันไม่ได้มีเวลาว่าง มาเล่นเป็นนักแสดงหลักให้หนังของแกนะ
นี่มันอะไรกันวะเนี่ย
ฉันคือซงจุนซอกนะ ซงจุนซอกแห่ง "ห้องข่าว"
ซงจุนซอกบ้าอะไร พี่ได้เล่นแค่เครื่องเดียว ตอนนี้ก็ตกงานไม่ใช่เหรอ
แกว่าไงนะ
ฉันบอกว่าฉันกำลังหาบท ที่มันเหมาะกับฉันต่างหาก เข้าใจมั้ย
ฉันยอมมาเล่นหนังเรื่องนี้ ทั้งๆ ที่ไม่มีหลักประกันอะไรเลย
แล้วหนังเรื่องนี้จะได้ออกฉายมั้ยก็ยังไม่รู้
หนังบ้าอะไรมีนักแสดงเยอะกว่าทีมงาน
นี่ๆ การมีทีมงานเยอะ ไม่ได้แปลว่าหนังจะออกมาดีนะ
แถมผู้กำกับคนนี้ก็เก่งมากด้วย
ผู้กำกับบ้านแกสิ
- พี่พูดถูกนะ หมอนี่มันโจ๊กสิ้นดี - แกมันโจ๊กยิ่งกว่าฉันอีก
แกเป็นคนเขียนบทนะ
แล้วทำไมคนเขียนบทต้องมาใส่ไอ้ชุดบ้านี่ด้วย ฉันเป็นคนเขียนบทนะโว้ย
เงียบกันได้แล้ว!
พวกพี่เรียกฉันมาเขียนข่าว แต่ดันมาทะเลาะกันเองเนี่ยนะ
จะให้ฉันเขียนเรื่องพวกพี่ตีกันดีมั้ยล่ะ
พวกพี่นี่ชอบทำให้ปวดหัวอยู่เรื่อยเลย
หนังเรื่องนี้เจ๊งแน่นอน
- ทำไมเราไม่เลิกถ่ายไปเลยล่ะ - พูดบ้าอะไรของเธอ
- หนังของเราต้องดังเป็นพลุแตกแน่ - ถูกต้องแล้ว
- เราจะไปเทศกาลหนังที่เมืองคานส์ - ฉันต้องได้รางวัลนักแสดงนำ
คุณดงกู
อาหารมาแล้ว
ฉันเอาข้าวมาให้ค่ะ กินกันเยอะๆ เลยนะ
คุณยุนอา มาแล้วเหรอ
ซอลก็มาด้วย
ถ่ายกันไปถึงไหนแล้วคะ
ผมรู้สึกได้เลยว่าหนังของเราต้องดังแน่นอน
ทุกคน กินข้าวกันเถอะ
- มาๆ - กินข้าวๆ
กินข้าวกันเถอะ
เฮ้ย!
ทำอะไรกันตรงนั้น
นี่ ไหนแกบอกว่าแกทำเรื่องขอใช้สถานที่แล้ว
แกไม่ได้ขอใช่มั้ย
อะไรนะ นี่เราแอบถ่ายโดยไม่ได้ขออนุญาตเหรอ
คือฉันมีเงินไม่พอ
ถ้างั้นเราจะทำยังไงดี
แกไม่รู้เหรอว่าเราต้องทำยังไง
วิ่งสิวะ!
- บ้าเอ๊ย! - ให้ตายสิ เชื่อเขาเลย
รีบหนีเร็วเข้า!
เฮ้ย!
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย